Inmiddels zijn we alweer een paar nachtjes thuis met Lucas na de heftige gebeurtenis van 10 November, en de periode in het ziekenhuis.

Natuurlijk was het eerste nachtje even spannend….

Maar laat ik direct zeggen dat Lucas het fantastisch doet.

Op dit moment hoest hij maximaal vijf keer per dag, en per nacht ongeveer zes á zeven keer (bijna elk uur dus). Als je dat vergelijkt met bijna twee weken geleden waar hij meerdere malen per uur moest hoesten is dat geweldig.

We zijn natuurlijk nog steeds in Gran Canaria en hebben de vliegtickets naar huis van woensdag 19 November moeten laten schieten.

We gaan pas naar huis als Lucas overdag hoestvrij is.

De afgelopen dagen heb ik na mijn e-mail onwijs veel steun mogen ontvangen van de Paleo community wat werkelijk waar hartverwarmend was om te lezen / voelen.

Honderden e-mails onze kant op en ook het verhaal kreeg vele ondersteunende reacties.

Natuurlijk was weer niet iedereen er blij mee dat ik dit verslag heb gedeeld.

Dat snap ik.

Sommige mensen vonden het niet nodig, bij anderen haalde ik oud zeer naar boven omdat ze zelf iets soortgelijks hebben meegemaakt (met minder goede afloop).

Op onze mailinglijst staan bijna 30.000 mensen, en ik snap dat we het nooit iedereen naar zijn/haar zin kunnen maken.

Ook als we een recept delen schrijven mensen zich uit.

Omdat het een recept met ei is en ze allergisch zijn voor ei bijvoorbeeld.

Dit is natuurlijk heel iets anders. Iets veel persoonlijker, maar ik bedoel maar te zeggen dat er altijd iets is.

Paleo is voor mij heel persoonlijk. Het heeft mijn leven veranderd. Het is een lifestyle. En ook dit soort (minder leuke) dingen horen bij het leven.

Het is behoorlijk moeilijk voor ons (vooral voor mijn vriendin) om de vinger op de zere plek te leggen.

Waarom is dit gebeurd? En waarom wij?

We doen toch alles goed? We eten gezond… Liefde speelt een enorme rol in ons leven, en ons doel is om zoveel mogelijk mensen gezond te maken.

We luisteren naar “the universe”, en zijn dankbaar voor ons leven en alle dingen / momenten in ons leven.

Voor mezelf heb ik wel een behoorlijk lichtpunt gehad in deze nare periode.

NIKS, is belangrijker dan mijn familie / kind (dat had ik sinds de geboorte nog niet op DEZE manier gevoeld).

Zoals ik in mijn vorige artikel al vertelde kan ik nog weleens behoorlijk “opgaan” in mijn werk.

Het levert de nodige stressmomenten op en soms (zo’n 30% van de tijd) ben ik thuis niet helemaal present (in het hier en het nu).

Ik ben er fysiek wel, maar mijn aandacht is ergens anders.

Maar ik vraag me af, moest dit dan gebeuren?

Misschien wel, misschien niet.

Wat ik uit de vele uren luisteren naar Tony Robbins wel heb geleerd is het volgende.

Ask a lousy question, you will get a lousy anwser.

In het Nederlands

Als je een slechte vraag stelt, krijg je ook een slecht antwoord.

De vraag “Waarom?” is een vraag van niks.

Waar we onze focus beter op kunnen leggen is.. Wat kunnen we hiervan leren?

Stellen we onszelf deze vraag dan komen er veel meer, en duidelijkere antwoorden naar boven.

Zoals onder andere:

  1. Voorzichtig zijn met ziektes van papa en mama
  2. Blijf altijd in het hier en nu
  3. Vergeet nooit wat het belangrijkste is in het leven
  4. Blijf altijd vertrouwen in de situatie

Maar er blijven nog steeds wat vragen onbeantwoord, en we moeten alles natuurlijk nog een plekje geven.

Het is ook allemaal nog maar zo kort geleden gebeurd en zit nog vers in het geheugen.

Wat ik wel heel sterk voel is dat ik deze gebeurtenis niet heel mijn leven wil laten beïnvloeden.

Natuurlijk kunnen en gaan we niet doen of er niks gebeurd is, en dat wil ik ook helemaal niet.

Maar het is gemakkelijk om na een gebeurtenis als deze in “angst” te leven. Afwachtend op het volgende drama.

Dat is niks voor ons.

Voor nu heb ik bedacht dat we elk jaar op 10 November met het gezin lekker uit eten gaan om het leven te vieren.

Om te herdenken wat er is gebeurd en dankbaar te zijn voor de goede afloop.

Dan kunnen we het de rest van het jaar loslaten.

.

.

Nogmaals… dank voor de steun van iedereen.

Ik ben er heilig van overtuigd dat zoveel goede energie zeker bijdraagt aan het spoedig herstel van onze Lucas.

Al die mensen die ook maar een paar minuten aan onze Lucas hebben gedacht heeft impact.

Hij is weer behoorlijk vrolijk 😉